ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਬਿੱਲੇ ਨੂੰ ਗਿਆਂ। ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਚਿੱਠੀ ਪੱਤਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਕਿਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਸੀ? ਇਹ ਵੀ ਕੁਝ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ!
ਬਿੱਲੇ ਦੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰੀਵਾਰ ਗਮਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣਿਆਂ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਬੇਬੇ ਨੂੰ ਸਾਰੀ-ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਨੀਂਦ ਨਾ ਪੈਂਦੀ। ਜਦੋਂ ਮਾੜੀ ਮੋਟੀ ਅੱਖ ਲੱਗਦੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੈੜੇ-ਭੈੜੇ ਸੁਪਨੇ ਆਉਂਦੇ।
ਬਿੱਲਾ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਰਹਿੰਦਾ।
ਹਿੱਕ ਤੋਂ ਨਾ ਉਤਰਦਾ।
ਫਿਰ ਵੀ ਪੇਟ ਦੀ ਆਂਦਰ ਸੀ।
ਢਿੱਡ ਦੀ ਅੱਗ ਸੀ।
ਉਹ ਸਾਰੀ-ਸਾਰੀ ਰਾਤ "ਵਾਹਿਗੁਰੂ-ਵਾਹਿਗੁਰੂ" ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ। ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂ ਉਸ ਦਾ ਧਰਵਾਸ ਬਣਿਆਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਡੁੱਬਦੀ ਲਈ ਸਹਾਰਾ!
ਜੈਬਾ ਵੀ ਗੁਰਕੀਰਤ ਨੂੰ ਬਿੱਲੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਵੀ ਬਿੱਲੇ ਪਿੱਛੇ ਰਿੱਝਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਗੁਰਕੀਰਤ ਕੀ ਉਤਰ ਦਿੰਦਾ? ਉਹ ਤਾਂ ਆਪ ਰੋਹੀ-ਬੀਆਬਾਨ ਵਿਚ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।